วันนี้น้องฟ้าเป็นใจ ฟ้าโปล่งเชียวค่ะ

..  ม่ายช่ายๆ  กลอนที่แต่งเองนะคะ

 แต่เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ ความฝันอันสูงสุด - ค่ะ

 

...  ขอฝันใฝ่ ในฝัน อันเหลือเชื่อ

... ขอสู้ศึก ทุกเมื่อ ไม่หวั่นไหว

... ขอทนทุกข์ รุกโรม โหมกายใจ

.... ขอฝ่าฝัน ผองภัย ด้วยใจทนง

 

.... จะแน่วแน่ แก้ไข ในสิ่งผิด

.... จะรักชาติ จนชีวิต เป็นผุยผง 

... จะยอมตาย หมายให้ เกียรติดำรง

.... จะปิดทอง หลังองค์ พระปฏิมา

 

....  ไม่ท้อถอย คอยสร้าง สิ่งที่ควร

... ไม่รวนเร พะว้าพะวัง คิดกังขา

... ไม่เคืองแค้น น้อยใจ ในโชคชะตา

... ไม่เสียดาย ชีวา ถ้าสิ้นไป

 

....  นี่คือ ปณิธาน ที่หาญมุ่ง

.... หมายผดุง ยุติธรรม อันสดใส

.... ถึงทนทุกข์ ทรมาน นานเท่าใด  

....  ยังมั่นใจ  รักชาติ  องอาจครัน 

 

.... โลกมนุษย์ ย่อมดี กว่านี้แน่

... เพราะมีผู้ ไม่ยอมแพ้ แม้ถูกหยัน

.... คงยืนหยัด สู้ไป ใฝ่ประจัญ

.... ยอมอาสัญ ก็เพราะปอง เถิดผองไทย

 

จำได้เพราะป๋าร้องให้ฟังบ่อยค่ะ ...  

อย่าลืมดูดาวคืนนี้ ฝันดีนะคะ