คุณลูกโลกคิดเหมือนผมเลยครับ แต่หลังจากศึกษาไปๆ ทำให้รู้ว่า พิธีกรรม พิธีการ ขนบธรรมเนียม ประเพณีบางอย่าง เป็นกุศโลบายที่คนโบราณซ่อนปริศนาธรรมไว้อย่างแนบเนียน จนคนรุ่นใหม่เช่นกระผมเอง ไม่สามารถเข้าถึง

วิถีชีวิตเป็นสิ่งสำคัญ หากเราประยุกต์และหาอุบายให้พระพุทธศาสนาเป็นส่วนหนึ่งในวิถีชีวิตของคนรุ่นใหม่ได้ จะเป็นการดีอย่างยิ่ง บางอย่างก็ควรปรับอย่างที่คุณลูกโลกแนะนำมาครับ

รายการทีวีเห็นด้วยอย่างยิ่งครับ แต่ใครละที่จะเป็นผู้นำ(นำความเปลี่ยนแปลงที่ดีมาสู่วงการ)

• ปัญหาปัจจุบันคือ ของดีไม่ค่อยมีคนดู (ดีเกินไป) พวกเราเป็นชาวพุทธประเภทใกล้เกลือกินด่างกัน อะไรที่ฟังกันซ้ำๆ(แต่ไม่เคยได้สัมผัสด้วยตนเอง) ก็พากันเบื่อ
• นอกจากต้องทำของดีให้น่าดูแล้ว ปัญหาของสื่อสมัยนี้คือ เราต้องต้านกระแสสื่อเลวๆที่เป็นดังกระแสน้ำเชี่ยว ช่วงเวลาออกรายการที่เหมาะๆ เราจะเบียดเข้าไปยาก
• ความวิกฤติของสื่อสมัยนี้ หลายคนอาจจะไม่สังเกตุเห็น แต่ปัจจุบันมันถึงขั้นสื่อเลวๆออกฟรี สื่อดีๆเสียสตางค์กันแล้วครับ

การทำความดีอะไรสักอย่างในสมัยนี้จึงเป็นการยาก เพราะเราต้องฝืนกระแส ต้องออกแรงผลักแรงดันกันเหนื่อยทีเดียว 

อยากให้คุณลูกโลกได้ชมวีดีโอในบันทึกนี้นะครับ

http://gotoknow.org/blog/Gmedia

โดยเฉพาะ vdo เทคโนโลยีจะพอเพียงแบบตั้งรับหรือรุกด้วยปัญญา และvdo ของกองทุนสื่อเด็กครับ