ผมถามตัวเองเสมอครับ ว่าเราทำงานเพื่ออะไร

ตอบ: เพื่อคนอื่น...ไม่แน่

         เพื่อหน่วยงานตัวเอง...ไม่รู้สิ

          เพื่อครอบครัว (ได้มีเงินใช้) ...จริงเหรอ ในเมื่อทำงานอย่างเดียว แต่ไม่มีเวลาให้เขาเลย

          เพื่อตัวเอง...เข้าท่าแฮะ เพื่องานที่ออกมาดี เพื่อชื่อเสียงของตน เพื่ออะไรอีกหลายอย่างที่ท้ายที่สุดก็คือ ตัวเองมีความสุขที่ได้ทำ

สุดท้ายแล้วคำตอบสุดท้ายของผมก็คือเพื่อตัวเอง หลังจากคิดได้ ก็เลยหยุดงานเมื่อถึงเวลาหยุด เวลาหยุดก็คือนอกเวลาราชการ เสาร์ อาทิตย์ และเวลาที่พวกเขาต้องการจะเป็น first priority เสมอ

แต่อาจารย์รู้ไหมครับ เวลาผมได้ยินคนอื่นเขาพูดกันเรื่องทำงานหนัก ผลออกมาดี (อย่างเช่นอาจารย์) ผมไม่เคยที่จะหยุดคิดชื่นชมเลยแม้แต่น้อย เพราะหากไม่มีคนอย่างอาจารย์บ้าง ลูกศิษย์ก็คงขาดที่พึ่ง

แล้วผมทำตัวอย่างไรเหรอครับ ขออนุญาต ลปรร. นะครับ ก็ขนนักศึกษามาทำกันที่บ้านเลยครับ ทำงานกันเสร็จก็กินกันต่อ ลูกมาเล่นกับพี่ๆด้วย ง่วงก็ขึ้นบ้านไปนอน วันก่อนอาจารย์เล่าว่าลูกชายหลับในรถ ก็น่าเห็นใจ แต่ผมกลับรู้สึกว่าเขาก็น่าจะมีความสุขนะครับ เพราะอย่างน้อยพ่อก็ไม่ได้หายไปไหน กิจกรรมคณะหลายครั้งที่ผมหิ้วแม่ตัวเล็กของผมไปด้วย เธอได้หัดเข้าสังคมบ้าง เพราะออกจะขี้อาย ก็ได้ประโยชน์ไปอย่างหนึ่ง