สวัสดีครับ อ. Ying
     ชื่ออาจารย์ อ่านแล้วสะดุ้งทุกทีครับ  แนะนำให้ลดความน่ากลัว โดยใส่ไม้จัตวาบนตัว i เสียหน่อย ก็จะทำให้น่ารัก เหมือนตัวจริงครับ .. ไม่ต้องยิ้มครับ ผมพูดเล่น  เอ๊ะ หรือว่าจะจริง
    อาจารย์เขียนได้สนุก และน่ารักจัง มุกแพรวพราวราวกับมาจากภูเก็ตเลย .. บรรยากาศแบบที่ร่วมกันสร้างแบบนี้แหละ  จะนำไปสู่การแลกเปลี่ยน ต่อยอด หมุนเกลียวความรู้ได้ดี และมีพลังมากกว่า ความเป็น Formality เป็นไหนๆ
    แล้วไม่นานความจริงจะปรากฏครับ
    ผมแอบเชียร์อยู่ข้างหลังเสมอ แม้ไม่เจอตัว  ก็คิดถึงได้ครับ .. แม้จะคิดถึงอ.ขจิตมากกว่าก็ยอม … ผมไม่งอนหรอก  ภายนอกน่ะ  ในใจไม่รับประกัน.