เป็นเรื่องธรรมดานะกระแตสำหรับก้าวแรกในโลกกว้างโลกที่แตกต่างจากอ้อมอกพ่อแม่ เหมือนเด็กกำลังหัดเดินนะกระแต ที่ครั้งแรกต้องมีล้มมั่งเป็นเรื่องปกติธรรมดาแต่ก้าวต่อไปก็ต้องดีขึ้นเรื่อยจริงมั้ย แต่พี่นิดว่าจริงนะกระแต พี่นิดจากอ้อมอกพ่อแม่ตั้งแต่เด็กเพื่อไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ เหมือนกัน ไม่อยากไป กลัว กังวล สารพัดเลยนะ แต่สุดท้ายก็ต้องไป พร้อมพกคำสอนของพ่อ ไปด้วยว่า " อย่ากลัวลูก  ถ้าเราเป็นคนดี ไม่ทำความเดือนร้อนให้ใคร ก็ไม่มีใครทำอะไรเราได้ เราก็คนเค้าก็คน เรามีทุกอย่างเหมือนที่เค้ามี ฉะนั้นจงมั่นใจในตนเอง กล้าคิด กล้าตัดสินใจ ในสิ่งที่เราคิดไตร่ตรองเห็นว่าถูกต้องแล้ว ก็จงทำ ถึงจะอยู่ไกลกัน พ่อแม่ก็ยังรักและเป็นห่วงลูกเสมอ" ตอนแรกๆ นะยอมรับว่ายากเหมือนกัน แต่ก็ต้องอยู่ให้ได้ ทำให้ได้ ถ้าเราไม่เข้มแข็ง ไม่อดทน ไม่สู้ แล้วใครจะทำให้เรา พ่อแม่ท่านก็ทำให้เราไม่ได้เช่นกัน นอกจากตัวเราเท่านั้นนะน้อง ทุกสิ่งที่อย่างจะสำเร็จได้ก็ที่ตัวเราใจของเรานะจ๊ะ

พูดซะยาวเลย แล้ววันนี้ไม้เท้ากระแตของเพื่อนๆ จะต้องพา รูมเมท ไปช้อปปิ้งหรือเปล้า อิอิอิ แซวๆๆ