สวัสดีครับคุณปู

ขอบคุณมากครับ ทานอะไรครับมื้อเที่ยงพังงา ผมยังไม่ได้ทานเลยครับ เดี๋ยวเที่ยงๆ จะทำอะไรทานอ่อนๆ หน่อยครับ หาผักบ้านๆ เรายากครับ หาได้ก็แพงครับ ต้องประยุกต์ให้เข้ากับสภาพที่อยู่ใช่ไหมครับ

... บางครั้งปูยังคิดเลยว่า เมื่อก่อนที่เราใช้ชีวิตในเมืองกรุง - มันคือความสุขที่สุขผาด มิใช่สุขพิศ - เพราะเมื่อถึงจุดหนึ่งแล้ว เราก็จะเข้าใจและซาบซึ้งว่า สุขพิศ - สุขยั่งยืน จริงแท้ อยู่ที่ใด ....

เราอาจจะอยู่ในเมือง บางทีอาจจะสุกครับ หรือไม่ก็สุกๆดิบๆ ครับ แต่จะสุข หรือสุก ก็อยู่ที่ตัวผู้อยู่ด้วยครับ ว่ามีใจรักอย่างไรครับ ผมเชื่อว่าหลายคนอยากอยู่ใกล้บ้านตัวเองครับ หากเค้าเลือกได้เค้าก็อยากทำงานที่ใกล้บ้านหรือทำที่บ้านครับ เพียงแต่แนวทางหรือ แผนที่ปลา ที่เคยเขียนไว้ คนให้อาหารปลา อาจจะให้ผิดพลาดครับหรือเปล่าไม่แน่ใจครับ

หลบมาอยู่แค่ๆ ใช่ไหมครับ.....

มีภาพมาฝากอีกภาพครับ บรรยากาศหมอกหลังกอกล้วยครับ

ข้างหลังที่รอยไถตรงนั้นตอนนี้เป็น แปลงยางและสวนกล้วยสมรม... มีนักเรียนในสาขาสมรมศาสตร์เพียบเลยครับ...เห็นแม่บอกว่ามีนักเรียนในห้องจากหลายๆ ที่ครับ เช่นกล้วย แตงกวา พริกขี้หนู.... กระจายกันอยู่ คงตั้งใจเรียนกันน่าดูครับ อีกไม่นานก็คงรับปริญญากันเป็นรุ่นๆ ครับ

ขอบคุณมากครับ