เรียนท่านอาจารย์ sasinanda

       ความไม่ยั่งยืนหลักๆ ในระดับปัจเจก เช่น

• ไม่ทราบเป้าหมายที่แท้จริงของการเขียนบล็อก (ความจริง ประโยชน์ของการเขียนบันทึก มีหลายมิติ เช่น ทำให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น หรือ มีคนเข้าใจความเป็นตัวตนของเรามากขึ้น และความรู้ความชำนาญบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในตัวเรา มันจะโผล่ออกมาให้เราได้รับรู้, นอกจากนั้นเราจะสามารค้นหา CoP ของเราได้ เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน)
• ไม่สามารถนำบล็อกไปประยุกต์ใช้กับงานประจำได้ (ถ้าใช้เป็น จะเป็นการลดภาระงานประจำซ้ำซ้อนได้) จึงทำให้ดูเหมือนว่า เขียนบล็อกแล้วเสียเวลา
• ขาด คนที่ทำหน้าที่เป็นตัวกระตุ้น หรือ activator หรือ catalyst อย่างเช่น ใน GotoKnow จะมี คุณขจิต, หมอวัลลภ และ ฯลฯ เป็น activator
• ขาดการสนับสนุนของคุณเอื้อ และคุณอำนวยในหน่วยงาน (โดยเฉพาะคุณอำนวยนี่สำคัญมากนะครับ)