ผมเชื่อว่าการไกล่เกลี่ยเป็นเรื่องยากในทางปฏิบัติ เพราะทั้งคู่กรณีก็ไม่ได้ยอมลดราวาศอกด้วยตนเอง ประการต่อมาคนไกล่เกลี่ยมักนิยมใช้วิธี”ทางสายกลาง” คือลดดีกรีความต้องการของแต่ละฝ่ายลงให้อยู่ในสภาพที่พอจะยอมรับกันได้ ดูจะมีเหตุผลดี แต่ที่ผมเคยเห็นมาก็คือคือฝ่ายที่เป็นโจทก์กล่าวหาฝ่ายจำเลยมักสร้างเรื่องให้ดูว่ามีเรื่องราวที่อยากเรียกร้องความเสียหายมากมาย จนเกินความเป็นจริง แล้วก็ยอมลดให้ส่วนหนึ่ง จากที่เพิ่มข้อหาเหมือนตั้งราคาให้สูง แล้วลดราคาลงเพื่อให้ดูเป็นการอออมชอมหรืออยากประนีประนอมจริงๆ ผมต้องขอโทษด้วยหากความคิดผมขัดแยังกับข้อเท็จจริงที่ผู้เขียนมีประสบการณ์ตรงอีกรูปแบบหนึ่งด้วยครับ….วิโรจน์ ครับ