การแสดงความคิดเห็นนี้ ขออนุญาตแสดงผ่านความคิดเห็นของผู้ที่ไม่ได้มีประสบการณ์ของการเป็นครูผู้สอนในชั้นเรียนและไม่ได้มีผลประโยชน์ใดๆต่อการเลื่อนตำแหน่งของครู ความรู้สึกแรกที่ได้จากการอ่านบทความนี้ คือความรู้สึกของการมีความภาคภูมิใจในวิชาชีพครู มีความหวัง เพราะหากการที่ครูสักหนึ่งคน จะมีการตั้งคำถามเพื่อที่จะหาแนวทางการช่วยเหลือนักเรียนเพื่อประโยชน์สูงสุดของนักเรียน โดยผ่านกระบวนการศึกษาค้นคว้าวิจัย นั่นคือปัจจัยที่ดีที่สุด ที่จะเป็นจุดเล็กๆในการพัฒนาวิชาชีพครูที่ยิ่งใหญ่ นอกจากจะเป็นการพัฒนางานที่ทำประจำแล้ว ในส่วนของครูเองก็จะได้ความรู้ ความเชี่ยวชาญ ความมั่นใจในการให้การดูแลช่วยเหลือเด็กที่มีความต้องการพิเศษ อีกทั้งยังได้สร้างความภาคภูมิใจต่อตนเองที่ได้สามารถพัฒนาเครื่องมือ หรือแนวทางการสอนให้กับเด็กปฐมวัยหรือเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษอย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพเพราะเหตุนี้ข้าพเจ้ามีความเห็นด้วยกับผู้เขียนที่ว่า การเปลี่ยนกฎเกณฑ์การเลื่อนวิทยฐานะครูเป็นเพียงกระแสที่สร้างความแปลกใหม่เท่านั้น ส่วนตัวคิดว่าไม่ได้มีผลใดๆกับการศึกษาวิจัยของครูปฐมวัยและครูการศึกษาพิเศษ เพราะคุณค่าและผลลัพธ์ที่ได้นั้นแตกต่างกัน ข้าพเจ้ามีหลักคิดอย่างหนึ่งว่า การมีพลังใจที่เต็มเปียมไปด้วยความมุ่งมั่น ความภาคภูมิใจในตนเองนั้น จะเป็นแรงผลักดันที่ทำให้หลายคนก้าวถึงฝั่งฝันได้อย่างสวยงาม