สวัสดีค่ะน้องเม้ง

พี่แอมป์มาดีนะคะ  สงสัยต้องตามบอกยังงี้ไปทุกบันทึก  อิอิ

ที่จริงไม่ได้ตั้งใจตามมาตะครุบเด็กซนเลยนะเนี่ย.....       แหม...บังเอิญจริงๆ    เจอปุ๊บก็ตะครุบไม่ทัน  เฉียดนิ้วพี่ไปแค่เส้นยาแดงผ่าแปด..... 
.......บินหนีพึ่บพั่บขึ้นหลังคาครัวไปซะก่อน....หนนี้ รอดตัวไป   อิอิ

และที่จริงพี่แอมป์จะมาชื่นชมโทมนัสเอ๊ยโสมนัสเพลง We go to know  ของเม้งตะหาก วันนี้อารมณ์ สุน-ทะ-รี  นะคะ    เพลงน่ารักดีอะค่ะ  มีคอรัสด้วยไหมคะจะได้ช่วยร้อง  พี่ถนัดมากเลยเรื่องทำท่าพะงาบๆๆถั่วงา  ถั่วงา  ตามเพื่อนเนี่ย  ดูเนียนสุดยอดเลย  อิอิ  

เมื่อสองอาทิตย์ก่อนพี่แอมป์ก็เพิ่งเขียนเพลงไปหนึ่งเพลง เป็นที่ระลึกให้เพื่อนที่จะเดินทางไปแดนไกล  ไม่กล้าเรียกว่าแต่งเพลงเพราะไม่ได้ใส่ทำนอง  รู้สึกได้ถึงอารมณ์ สิน-ละ-ปิน สนุกชะมัดละ

เพลงของเม้งถ้าเสร็จสำเร็จเมื่อไหร่  ตอนเปิดในบล็อกช่วยบอกก่อนล่วงหน้าสามวันด้วยนะคะ  พี่แอมป์ต้องใช้เวลาทำใจนาน

......ถ้าถึงขั้นต้องปิดบล็อกอะค่ะ....  : )