.... งานในค่าย เหน็ดเหนื่อย พอทนได้
.... นี่กระไร นั่งรอ พ่อทูนหัว
.... รอจนเมื่อย ไปหมด แล้วพธู
.... ไม่ได้อู้ นะขอบอก ดอกกานดา
... เหมือนไม่ขำ อ้ำอึ้ง จนซึ้งหนัก
.... ไม่ประจักษ์ ว่าคิดถึง ฤาไฉน
.... น้องนั่งหงอย เศร้าสร้อย หรือคอยใคร
.... โปรดเห็นใจ เพราะปวดฉี่ มากเกินทน
ปล. ตอนแรกเศร้าค่ะ มาขำตอนหนีเที่ยวกลางคืน 55