"อย่าไปคิดว่าเวลาแก่  เจ็บไข้ หรือใกล้ตาย จึงภาวนา

         เวลาอยู่ดีสบายต่างหากที่จะต้องริเริ่มภาวนาให้ได้   ฉะนั้น ต้องตั้งอกตั้งใจภาวนา 

         ข้อสำคัญที่สุดก็คือ   ทำอยู่เสมอๆ เป็นการปฏิบัติบูชา  กิจทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจทั้งสิ้น  "

เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ  เพราะเวลาเจ็บไข้ได้ป่วย  นอนพะงาบๆ อยู่มันทำไม่ไหวหรอกครับ ถ้าไม่เคยฝึกมาก่อน  และที่สำคัญวิปัสสนาเนี่ยทำที่ไหนเวลาใดก็ได้นะเออ

แต่ที่ว่า...

ตอนนั้นคิดแต่ว่า  นี่เรามาทำอะไรกันเนี่ย  ทำไมต้องมาทรมานตัวเองอย่างนี้   แต่สุดท้ายก็กลับไม่รู้สึกอะไรเลย.....

ที่ว่าไม่รู้สึกอะไรเลยเนี่ย  เพราะว่าเหน็บชาไปหมดทั้งตัวเปล่าครับ  55555

ขอบคุณครับ