"อย่าไปคิดว่าเวลาแก่ เจ็บไข้ หรือใกล้ตาย จึงภาวนา
เวลาอยู่ดีสบายต่างหากที่จะต้องริเริ่มภาวนาให้ได้ ฉะนั้น ต้องตั้งอกตั้งใจภาวนา
ข้อสำคัญที่สุดก็คือ ทำอยู่เสมอๆ เป็นการปฏิบัติบูชา กิจทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจทั้งสิ้น "
เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ เพราะเวลาเจ็บไข้ได้ป่วย นอนพะงาบๆ อยู่มันทำไม่ไหวหรอกครับ ถ้าไม่เคยฝึกมาก่อน และที่สำคัญวิปัสสนาเนี่ยทำที่ไหนเวลาใดก็ได้นะเออ
แต่ที่ว่า...
ตอนนั้นคิดแต่ว่า นี่เรามาทำอะไรกันเนี่ย ทำไมต้องมาทรมานตัวเองอย่างนี้ แต่สุดท้ายก็กลับไม่รู้สึกอะไรเลย.....
ที่ว่าไม่รู้สึกอะไรเลยเนี่ย เพราะว่าเหน็บชาไปหมดทั้งตัวเปล่าครับ 55555
ขอบคุณครับ