ข้อ ความนี้ คัดลอก มาจาก ..”เขมะ นันทา”..มีดังนี้…- จิต เป็นธาตุหนึ่ง- ที่ไม่แยก ออกจาก ธาตุ อื่นได้-แต่ มีอยู่ เมื่อ จิต สำนึก - เกิด - โลก- จักรวาล- …จึงถูกตัดแบ่งให้เป็นวัตถุ ของ จิต…-อันเนื่องมา แต่การเกิด ของจิต สำนึกที่ ถูกประกอบ ด้วย..”เจตสิกธรรม”…อัน “อวิชชา”(ความไม่รู้ ความขาดสติ)..ครอบงำแล้ว..

โดยสรุป แล้ว คือ ความไม่รู้แจ้ง ให้ ทันท่วงที ที่ จิตสำนึก -เกิด-ภาษา-ชื่อ- ความหมาย-คุณค่า- ตามแนวทางของ สมมุมติ- ก็เข้า ตรงครบ ให้ สัญญา อันเป็นกลางๆกลายเป็น “อัตตสัญญา” ขึ้น….จิตสำนึก (วิญญาณ)จึงได้เนื้อหา หยั่งราก ลงตั้งมั่นเป็นนาม-รูป- ด้วย อาการ อย่างนี้…

สิ่งที่ลอก-ภาษา..มานี้…แจกแจงว่า…“นานาจิตตัง…” คิดได้ ว่า..วิทยาศาตร์และ ปฏิหาริย์..เป็นเพียงส่วนประกอบของ ธรรมชาติ…(It is what we are need more.)…วิญญูหิติ….