After reading a blog on ‘evidence-based administration’ and reacting with ‘my’ observations of reality, now seeing here you offered ‘emptiness-based’ (‘anatta-based’?), I am looking at a note on my desk. The note says:

===ธรรมคุณ หมายถึง คุณของพระธรรมมี 6 ประการ ดังนี้ https://pantip.com/topic/31803001 สวากขาโต ภควตา ธัมโม พระธรรมเป็นคำสอนอันพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ดีแล้ว สันทิฎฐิโก ผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นชัดด้วยตนเอง อกาลิโก ไม่ขึ้นกับกาลเวลา เอหิปัสสิโก เชิญให้ใครๆ มาดู มาพิสูจน์ โอปะนะยิโก ควรน้อมเข้าไว้ในใจเพื่อยึดถือเป็นหลักปฏิบัติ ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ วิญญูชนรู้ได้เฉพาะตน

The last clause is “ ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ วิญญูชนรู้ได้เฉพาะตน” with the ‘stress’ on ‘วิญญูหิ’ (วิญญูชน). It is what we need more.