เปรียบเทียบกับเพือนที่เพิ่งเสียชีวิตไปด้วยโรคมะเร็ง หลังจากที่ทราบจากคุณหมอได้ไม่เกิน 1 ปี ยังไม่ได้ลาออกจากงานด้วยซ้ำ เพิ่งฉลองวันเกิดครบรอบ 60 ปีไม่นาน สามีถามตัวเองว่า ทำไมโชคร้ายจึงไม่เกิดกับคนที่ชั่วร้าย แต่โชคร้ายกลายเป็นของภรรยา ผู้แสนจะดีเลิศทั้งการบ้าน การเรือน การงาน ความขยัน ความเป็นมิตรไมตรีต่อผู้ร่วมงาน มีคนมาร่วมงานศพกว่า 300 คน

สามีรู้สึกเศร้าที่มีโอกาสดูแลภรรยาน้อยเกินไป แต่ก่อนที่ภรรยาจากไป ภรรยาพูดว่า เธอไม่ได้อธิษฐานเผื่อโรคมะเร็งที่จะต้องหายเป็นปลิดทิ้ง แต่เธอเฝ้าอธิษฐานที่เธอจะได้เห็นสวรรค์ในเร็ววัน เธอเฝ้ารอที่จะไปอยู่ในสวรรค์ ดีกว่าที่จะอยู่อย่างทรมานในช่วงระยะสุดท้าย ที่เธอไม่สามารถหายใจได้ มะเร็งได้กระจายไปทั่วปอด และอวัยวะส่วนต่างๆ เธอไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะเปล่งเสียงคำพูดใดๆ หรือเรี่ยวแรงที่จะหายใจด้วยตัวเองได้ นอกจากใช้เครื่องอ๊อกซิเจน

ในโชคร้ายของวันนั้น สามีได้สูญเสียสุดที่รัก และสัญญาเธอจะเป็นภรรยาตลอดไป ไม่ว่าเธอจะอยู่ในโลกนี้หรือโลกหน้า

และในความโชคดีของวันนี้ เธอได้ไปอยู่ที่สวรรค์อย่างสงบสุข มีคนจำนวนมากได้เรียนรู้จากชีวิตที่เป็นแบบอย่างของเธอ และใช้ชีวิตในโลกนี้ รู้จักการปล่อยวางคือความสุข ให้การเอาใจใส่ครอบครัวมากขึ้น ก่อนที่จะสายเกินไป หรือมีโอกาสสั้นเกินกว่าที่จะได้ทำอย่างที่ตนปรารถนา