อนิจจัง คือความไม่เที่ยง มีการ เปลี่ยนแปลง ปรวนแปร ทุกขัง คือความทนอยู่ในสภาพใดๆถาวรหรือทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้อนัตตา คือความไม่ใช่ตัวตน ไม่มีเจ้าของ

เป็นอารมณ์ของวิปัสสนา คือ วิปัสสนา ที่เกิดขึ้นนั้นจะต้องไปเห็นไตรลักษณ์ วิปสสนาคือความรู้แจ้งความรู้จริงตามความเป็นจริง

  ไตรลักษณ์นี้ เหมือนเชือกที่มี 3 เกลียว หมายความว่า

อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา สัมพันธ์กันใกล้ชิด เพราะเป็นลักษณะที่เกิดขึ้นที่เดียวกัน คือเมื่อมีอนิจจัง หรือความไม่เที่ยงปรากฎขึ้น มีการเปลี่ยนแปลง เพราะทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ ก็คือเป็นทุกข์นั่นเอง ฉะนั้นทุกข์ก็มาจากอนิจจังนั่นเอง(ทุกข์ ในที่นี้ หมายถึง ความทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ ไม่ใช่มีความหมายแค่ทุกขเวทนา ที่เป็นความเจ็บปวดทางร่างกาย) ส่วนอนัตตา ความไม่ใช่ตัวตนคือการบังคับบัญชาไม่ได้  บังคับให้ตั้งอยู่ไม่ได้ เมื่อบังคับไม่ได้ มันก็เป็นทุกข์