เขียน..เรื่องช้าง..เพราะ..เป็นเรื่องใหญ่ ตาม..สรีระของสัตว์..(ฝรั่งก็ทำสารคดีหนังเกี่ยวกับช้าง..ดูมาเมื่อวาน..เขา..พูดถึงความเป็นคน  ที่ไม่  ควร คิดว่าตนวิเศษไปกว่าสัตว์..แม้ว่าคนสามารถจะฝึกช้างให้เป็นทาส..ได้..ทั้งๆที่ช้างนั้นมีความสามารถกว่าคนตั้งมากมาย..สรุป..ว่า..อยู่ด้วยความเมตตาค้ำจุน..ไม่เบียดบัง..นั้นเป็นเรื่องราว..ชาววิถีพุทธ (ที่แท้)..อยู่แล้ว..แท้จริงจะมีอยู่ไหม..(ไม่ทราบ..อิอิ)..

ย่า..เมื่อตอนยังมีชีวิตอยู่..เคยพูดให้ฟังบ่อยๆ  ว่า.."คนแก่ ตาย คน..เหมือน..มด ตาย ตัว".....

ตั้งแต่ย้ายต้นไม้บนระเบียงมาตั้งในครัวชั่วคราว.."มด เลยตามเข้ามาด้วย..เดินไปทั่ว..."  เผลอ บี้..โดยไม่คิด..

ว่ามด..ตัวนิดเดียว...มด..ตาย...

นิทานเรื่องนี้..จบ ด้วยความเศร้า.".มด ตาย..โดยการ ฆาตกรรม..จาก ยายธี"..ไม่ใช่ช้างเหยียบ "ตาย"