มองผ่านอาหาร. ..จานนี้..เราจะเห็น..ความงดงามและสีสัน. ที่มีอยู่เป็นธรรมชาติ...เมื่อก่อน..สมัยผู้เขียนอยู่ในวัยเด็ก..ทุกๆสิ่งบนจานนั้น..มีอยู่ทุกรั้วบ้าน. ..เราเก็บกินได้..ไม่ต้อง"กลัว...". เป็นต้นว่า..เขาจะฉีดยา. ..ย้อมบ่ม ยืดอายุ. ..หรือแปลงเปลี่ยน. พันธุกรรม...สิ่งบนจานนี้....เรากินกันอย่าง...สุขสงบใจ..

มาณ.วันนี้..

ทุกอย่าง...จะกิน..ก็...กลัว..ๆๆๆกัน..(จนหัวหด..อิอิ)....

กลัว..อด..เลยเรา..ต้องอยู่กันแบบนี้...ในแกลลอลี่ชีวิต..วันนี้.....คือ. รักษา. ความเป็น. ธรรมชาติไว้ให้นานที่สุด. อท่า ที่จะเป็นได้..เนอะ..

ด้วยคาระวะท่านผู้อ่านที่เคารพรัก. ทุกๆท่าน..ขอให้. มิตั้งอยู่บนความประมาท. กับ. การกิน..ทุกวันนี้เทอญ..

จาก ยายธี...