ความเห็น


น่าคิด น่าสืบสวนนะครับเรื่องนี้ แต่ผมเห็นต่างออกไป-- มันเป็นเรื่องการตอบโต้กันในสมัยนั้น ที่จะหาจุดอ่อนกันว่าใครคิดอะไร สอนอะไร จะหาจุดอ่อนมาโจมตี เช่น ลัทธิสญชัย มักจะเอาแนวคิดคนอื่นมาตีขายตอบโต้ การที่มีคำสอนแบบบันทึกนั้น คงเป็นจุดอ่อนอย่างยิ่ง แต่ทำไมพระเวทที่บันทึก จึงไม่ถูกติบโต้ เพราะลัทธิส่วนใหญ่นับถือครับ กระนั้น ก็มีลัทธิที่ไม่เชื่อพระเวทอยู่เช่น เชน จารวาากและพุทธ

ทั้งนี้พระองค์คงไม่ได้กังวลเรื่อง การตอบโต้ เพราะพระองค์ก็เป็นนักตอบโต้อยู่แล้ว ที่กังวลคือ มันจะพาให้ไขว้เขวในเรื่อง เป้าหมายหลักคือ นิพพาน เพราะมัวแต่จะหาทางตอบโต้กันไปมา ตลอดถึงสาวกด้วย การรู้ การบรรลุ คำสอนต่างๆ จดจำใส่ใจ จึงเป็นวิธีที่สงวนท่าทีดีที่สุดครับ

ส่วนเรื่อง พระองค์ไม่รู้หนังสือนั้น ไม่น่าเป็นไปได้ เนื่องจาก พระองค์จบถึง ๑๘ สาขา ผู้ที่คาดว่าจะเป็นรัชทายาท คงไม่ประมาทที่ขาดปัญญาครองเมืองเช่นนั้น และถ้าไม่รู้จริงคงตอบโต้นักคิด นักปราชญ์สมัยนั้นไม่ทันแน่ ส่วนเรื่อง การรบนั้น สมัยนั้น ไม่ค่อยมีแล้ว สะท้อนให้เห็นว่า ไม่มีการรบอย่างต่อเนื่อง ยกเว้นกรณีมีคดี เช่นการแย่งน้ำกัน แต่ก็ไม่ใช่แบบรบเอาบ้านเอาเมืองกัน ที่จะไม่มีเวลาเรียนหนังสือ


ขอบคุณครับที่เสนอเรื่องให้คิดครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี