ก้าวลงเฮือนเตือนใจเศร้า หัวอกตรมระทมเหงา คิดนำเจ้าพ่อและแม่ ทั้งตายายเฒ่าแก่ ผู้เพิ่นหย่ำข้าวหมก ผู้เพิ่นจกข้าวป้อน แต่ยังน้อยจนใหญ่มา ลูกได้ไลลาเจ้า หนีไกลเฮือนไปวั่งวั่ง น้ำตาไหลรินพัง ทังห่วงญาติพี่น้อง ผองเพื่อนเสี่ยวสหาย ต้องจำไกลหนีไปหน้า หากินปลาวังใหม่ หนีไกลพงศ์เผ่าเซื้อ เมืองบ้านบ่อนพักเซา เข้ามาหาเฮ็ดงานสร้าง แปลงทางไว่เทียวไต่ หาเงินใบบาทเบี้ย เมือให้พ่อแม่เฮา

พ่อแม่จ๋า คันฮอดยามกินข้าว ให้เจ้าวานเอาขวัญ

ลูกเจ้าเข้ามาว่า มาฮ่วมพากินข้าวพร้อม ดอมเจ้าพ่อแม่เอ้ย

รูปพ่อแม่ลูกกราบไหว้ วอนเทพไท้เทวา ในชั้นฟ้าให้มาซ่อย เบิ่งพ่อแม่แทนข้าน้อย ให้เลาได้อยู่เกษม ให้เลาเปรมปรีสุข อย่าสิมีแนวฮ้าย อย่าได้เจ็บป่วยไข้ หนาวในๆไข้ให้ส่วง ฮอดยามฝนตกล่วง ฮอดยามลมพัดต้อง ให้เลาได้อยู่สบาย อย่ามีภัยพยาธิฮ้าย มาบังเบียดกายจิต ขอเทวาเนรมิต ให้อยู่ดีอย่ามีฮ้อน

ข้าขอวอน ข้าขอไหว้คุณพระรัตนตรัย ขอจงได้เข้ามาซ่อย อย่าให้พ่อแม่ข้าน้อย เลาได้ว่าทุกข์ใจ ให้เป็นโพธิ์ฮ่มใหญ่ให้เป็นไทรฮ่มหนา ให้ลูกนกลูกกาได้เทียวซ้นคอยเพึ่ง ให้อยู่ถึงขวบร้อย อย่าไลล้างห่างหนี เลยเด้อท่าน