ศีลคือ พุทธบทแห่งการศึกษาเรียนรู้ข้อประพฤติ ปฏิบัติให้สอดคล้องกับพุทธุดมคติ เมื่อศึกษาเข้าใจแล้วพึงกระทำหรือแสดงไปตามบทหรือกรอบนั้นๆ ในพุทธศาสนามีศีลหลายระดับเช่น ระดับชาวบ้าน ระดับผู้เข้าใกล้รัตนไตรและผู้สละชีวิตเข้าไปสู่ร่งเงาศาสนาคือ พระภิกษุ

ศีลชาวบ้าน (ศีล๕) เป็นข้อห้ามหรืองดเว้น และมีหลักธรรมให้น้อมนำมาถือทดแทนคือ เมตตา เสียสละ สันโดษ สัจและสติ

ศีลพระภิกษุ เป็นทั้งข้อห้ามและข้อให้ปฏิบัติตาม (๒๒๗ ข้อ)

นั่นคือ ศีล ที่เป็นข้อวัตร ให้ศึกษาไว้เป็นกรอบว่า อะไรเหมาะสม ไม่เหมาะสม

นอกจากนั้น ยังมีศีลสังวร ศีลอินทรียสังวรอีกเช่น อายตนภายใน ภายนอก ศีลสังวรในการอยู่ การกิน ในวิถีชีวิตประจำวัน ซึ่งมานอกพระปาฏิโมกข์ ที่ละเอียดมากกว่า ข้างบน และทำตามได้ยากกว่า ถ้าทำได้ ศีลข้างบนก็จะละเอียดตามด้วย

ปัจจุบัน เราก้เข้าใจผิดว่า อันไหนที่พระพุทธเจ้าสอนกันแน่ ให้ดูตามแรงโน้มพุทธประสงค์ว่า เป็นเพื่อสะสมหรือไม่ เป็นไปเพื่อมักมาก ตัดกิเลส เพื่อดับทุกข์ เพื่อความไม่สะดวกต่อการดำรงชีพหรือไม่นั่นคือ ศีลทั้งกฎและวัตรครับ

ขอบคุณที่เสนอมุมพุทธทัศน์ครับ