สวัสดีค่ะท่านวิชญธรรม

ชอบใจบันทึกนี้จริงๆ นะ เพราะส่วนตัวเป็นพวกสมาธิสั้น ตอนเรียนหนังสือชั้นประถม ครูบอกว่า เป็นเด็กใจลอย ไม่ตั้งใจเรียน 555555 ตอนนั้นยังไม่มี LD ออทิสติก ไม่งั้นคงได้กินยาปรับสารเคมีในสมองเหมือนเด็กสมัยนี้เป็นแน่ๆ

หลานๆ ที่บ้านก็ใจลอย สมาธิสั้น เป็นระยะๆ หลายคน พ่อแม่เขาเป็นห่วง เราก็บอกว่า พาไปวัดฟังธรรม หัดนั่งสมาธิ เดี๋ยวก็หายแล้ว ไม่ต้องไปรับสารเคมีเข้าตัว...พ่อแม่เขา ตาเขียวปั๊ดเลยยยยยย 55555

ที่เล่านี่คือจะเสริมว่าบันทึกจะสั้นจะยาวไม่ใช่ปัญหาใหญ่ อยู่ที่ "ใจ" ที่จดจ่อ ใส่ใจ สนใจ มากกว่าค่ะ

ปล. แต่ถึงอย่างไร สั้นๆ ได้ใจความ อ่านรู้เรื่อง ก็น่าจะดีกว่า ยาวๆๆๆ นะว่าไหมคะ :)