อ่านบล็อกนี้ ครั้งที่ 2 แล้วครั้งแรกรีบ  ครั้งนี้ ตั้งใจมาออกความเห็นค่ะ

ดิฉันคง เป็นคนลักษณะเดียวกันกับอาจารย์ ยิ้มติดหน้า เสมอ ยิ้มไว้ก่อน ไว้ก่อน แล้วก็

เคยโดนแซวบอกว่าดูชีวิตมีความสุขมากน้อ ชีวิตคุณมีความสุขดีจังเลย    จากพี่ และน้องวิชาชีพเดียวกัน  และคนรอบตัว  ญาติ พี่น้องใกล้ชิด

เจอคำถามแบบ อาจารย์ หลายครั้ง ตอบให้ดียากนะ

 และเห็นคนถามแล้ว  ก็สงสาร ไม่รู้จะช่วยอย่างไร  ยากนะคะ

หลังๆมารู้สึกว่า ตอบได้ดีขึ้น   คนถามเราน่าจะ ได้ประโยชน์ ลองเสนอให้อาจารย์ ดู

ตอนแรกตอบเขาไปก่อนว่า รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ หรือ ?

 และ  พูดต่อว่า ทำไมล่ะ เรายิ่งรู้สึกแปลก แปลกดี ที่พี่ถามอย่างนี้ เพราะชีวิตพี่น่าจะมีความสุขมากกว่า

ชีวิต พี่ ดูดีจะตาย ดีกว่าเราเยอะ ครอบครัวอยู่ด้วยกัน มีปัญหาก็ ช่วยกัน  บ้านเราบางทีอยู่กัน สองคน เหงานะมีปัญหาก็ช่วยกันยาก (ครอบครัวดิฉันอยู่ แยก 3 จังหวัด เจอกัน แต่วันหยุด บางที่ยังกว่าจะเจอ ครบองค์อาจต้องรอ เป็น 2-3 เดือน)

พี่มีชีวิตที่ดี มีภรรยาที่ดี ใครๆก็ รัก นับถือ เธอ  

พี่มีลูก 3 คนที่พี่และภรรยา เลี้ยงได้ดี ไม่สร้างปัญหา ไม่เกเร เรียนจบ ทำงาน 1 คน แล้ว

มีบ้าน มีฐานะทางสังคมดี งานดี ได้ทำบุญ(ดูแลคนเจ็บป่วยทุกวัน) อยากได้อะไรก็ซื้อได้ อยากเที่ยวไหนก็ได้

ใครได้คบ พี่ก็ เป็นมงคลกับชีวิต เพราะพี่จะดูแล และช่วยคนรอบๆ ตัวเสมอ

แต่ทำไมดูพี่แสดงออก เหมือนไม่มี ความสุข แปลกดี หรือพี่แสดงความสุขออกมา  แล้ว เราไม่เห็นรึเปล่า

แต่.....ก็ ยังดี นะ ที่พี่ไม่เสพ ทุกข์ บางคนนะ (เช่น....)เราเห็น เลือกเสพแต่ทุกข์ ชีวิตมีแต่บ่น มีแต่ไม่พอใจ อารมณ์ เสียทั้งวัน คนรอบๆหนีห่างหมด

และดิฉันก็ ดีใจ

ที่พี่และน้องทั้งใน และนอกวิชาชีพนั้น เหมือนกับเปลี่ยนไป ดูจะเข้าใจและน่าที่จะเลือกเสพสุขได้

เห็นยิ้มได้และคุยเรื่องหนุกหนานมากขึ้นค่ะ

และแอบช่วยพี่เขาเพิ่ม

 โดยชม สิ่งดีๆ ที่เขามี ทุกครั้งที่มีโอกาส เช่น

 โอ เสื้อตัวนี้สวยมาก ภรรยาซื้อให้ใช่ไหม  ดีจังไปหาซื้อที่ไหนนะ

เธอตอบที่ห้าง.............

เราก็ แซวว่า ไม่ใช่เสื้อ ภรรยาดีๆ แบบนี้ เนียะ เขาซื้อกันที่ไหนน้อ

ขอบคุณที่อาจารย์ จุดประกายให้มีความสุข

อีกแล้ว ค่ะ