อ่านบรรยากาศนี้แล้ว อดนึกถึงเดาเราะฮฺ (อบรม)ของบรรดานักเรียน ที่มีกิจกรรม อย่างที่อ.อาลัมเล่า...

นึกถึงชวงเวลาละหมาด ก็จะไม่มีคำว่า ใครใหญ่ใครโต ทุกคนยืนในแถวเดี่ยวกัน (มุสลิมมะ) อดน้ำตาไหลไม่ได้ เมื่อเห็นว่าเราทุกคนที่ค่าเท่ากันจะจนจะรวย มีบรรยากาศแบบนี้ ชวยมาเล่าอีกนะคะ