...หลายครั้งที่นั่งเครื่องบินระยะไกลใช้เวลานานๆเป็นเหมือนการฝึกปฏิบัติการเตรียมตัวตาย...เพราะได้ทำใจสงบสบายๆยอมรับสภาพที่อาจจะต้องตายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้...ช่วยตัวเองไม่ได้หากเครื่องบินเกิดอุบัติเหตุตก...นี่เองกระมั่งที่่ก่อนขึ้นเครื่องบินเดินทางหลายคนจึงมีการส่งเสียร่ำลากัน...และพอถึงจุดหมายปลายทางลงจากเครื่องได้ก็ดีใจโผเข้ากอดกัน บางคนถึงกับร้องไห้ก็มี...แต่ถ้าหากเห็นใครลงจากเครื่องอย่างปกติธรรมดาก็พอจะอนุมานได้ว่า...สงบนิ่ง ไม่มีห่วงใดๆแล้วนะคะคุณกุหลาบ...