- เก่งมากเลยค่ะ เขียนบ่อยๆ นะคะ
- เรื่องเล่าของท่านเมื่อวานนี้ ประทับใจหนูมากๆค่ะ เพราะสังคมสมัยนี้ คงมีคนแบบท่านไม่มาก ที่จะยอมรับภาระที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์คนนึง คือการเป็น "แม่" ให้กับคนอื่น และทำด้วยความยินดี เต็มใจ ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลง แม้จะเลยวัยที่ควรจะทำสิ่งนี้แล้วก็ตาม เรื่องเล่าความดีของอาจารย์ นับเป็น ทิพย์รสวาจา เป็นพรที่ประเสริฐที่สุด ที่หนูเคยได้ยินมา คำว่า "แม่" จากคนไม่เคยเป็น "แม่"
- ถ้ามีโอกาส อาจารย์ช่วยเล่าเรื่องนี้ลง blog อีกครั้งนะคะ หนูอยากจะเล่า แต่ก็คงไม่เหมือนที่อาจารย์เล่าเอง
- เป็นกำลังใจให้นะคะ