กราบสวัสดีครับท่านอาจารย์

       อ่านบทความแล้วเห็นด้วยครับ ทำให้ผมมองทบทวน บางครั้งผมคิดว่า เรารู้แค่ตรงนั้นแต่โง่รอบทิศทาง หลุมที่เคยขุดมาว่ารู้แล้ว ก็อาจจะมีการถมพังลงไป คล้ายๆ กับจรวดหรือเครื่องบินที่บินบนฟ้า รู้แค่เส้นทางที่เราเห็นกับมลพิษที่ปล่อยออกมาที่เราเห็นเหมือนเมฆแต่ในที่สุดมันก็สลายตัวไป แต่โง่รอบทิศทางเลย เผลอๆ ในที่ที่เรายืนอยู่เราโง่มากกว่าอีกก็ได้ หรือเปล่าครับ

       การขุดดินแล้วเหวี่ยงก้อนดินทิ้ง เราไม่ได้รู้เลยว่า ก้อนดินที่เหวี่ยงทิ้งไปนั้นเรารู้หรือเปล่าว่ามีอะไรอยู่บ้าง

       เกิดมาเพื่อโง่ หรือเกิดมาเพื่อรู้กันแน่หนอ... ขอโทษด้วยนะครับ ผมอาจจะแสดงความเห็นโง่ออกไปด้วยนะครับตามที่ผมคิดว่าผมรู้แต่มันอาจจะคือความโง่ของผมก็ได้ สิ่งที่เราคิดว่าเรารู้อาจจะเป็นสิ่งที่โง่ของอีกคนก็ได้ใช่ไหมครับ

กราบขอบพระคุณมากครับ