ไม้เรียกผะกากุพ-         ชะกะสีอรุณแสง

ปานแก้มแฉล้มแดง      ดรุณี ณ ยามอาย

ดอกใหญ่และเกสร      สุวคนธะมากมาย

อยู่ทน บ วางวาย         มธุรสขจรไกล

อีกทั้งสะพรั่งหนาม     ดุจะเข็มประดับไว้

ผึ้งเขียวสิบินไขว่         บ่มิใคร่จะห่างเหิน (มัทนะพาธา)