เป็นครูสอน ภาษาไทย แต่ไร้หลัก

ต้องคิดหนัก เรื่องกาพย์กลอน อักษรศิลป์

ไม่ถนัด ไม่ปราดเปรื่อง เรื่องกวิน

แต่ต้องดิ้น ด้นดั้นไป ให้รู้ทาง

แค่สัมผัส นอกใน ก็ให้วุ่น

เพราะไม่คุ้น มากมี ที่แตกต่าง

เสียงวรรณยุกต์ ก็ต้องมี ที่จัดวาง

บังคับบ้าง ปล่อยบาง ช่างมากมาย

ครูภาษาไทย หนักใจ ในเรื่องนี้

กาพย์กลอนมี ต่างต่าง ที่หลากหลาย

อีกโคลงฉันท์ นั้นมีแปลก แยกต้นปลาย

โอ๊ย..! หน้ามืด ตาลาย.......จะเป็นลม......!