สวัสดีครับท่านอาจารย์ ผมคิดว่าเป็นและมีได้นะครับ เป็นการสร้างความเชื่อให้กับตัวเราเองก่อน ยกตัวอย่าง ถ้าเราเชื่อว่าเด็กคนนี้จะดี แม้ว่าเด็กคนนี้ในสายตาพ่อแม่หรือคนอื่นจะบอกว่าหาดีได้ยากก็ตาม แต่ถ้าเราเชื่อว่าเด็กคนนี้จะดีได้ โดยเมื่อเด็กคนนี้ทำงานจะดีหรือไม่ดีก็ตาม ถ้าดีเราก็ชมว่าดี แต่ถ้าไม่ดีเราก็บอกว่าควรทำเป็นนี้นะ แล้วจะสวยมากขึ้น โดยเราไม่ได้พูดว่างานไม่ดีหรือมุมมองในแง่ลบ ทำแบบนี้ทุกวันเด็กคนนี้ก็จะดีได้.... กลับมาที่ความรัก หรือคู่แท้ ถ้าเราคิดว่ามีจริง ก็คือ เป็นการแสดงสภาวะทิ้งตัวกับใครคนหนึ่ง หรือเรียกอีกอย่างว่าการหยุด เพราะว่า คู่แท้ ก็หมายถึงการที่เรานั้นได้หยุดอยู่ที่ใครคนใดคนหนึ่ง และเมื่อเราหยุด ความเชื่อต่อมาก็คือว่า เขาจะทำอะไรก็จะถูกเสมอในสายตาเรา แต่ถ้ากลับกันถ้าเราไม่หยุด ความเป็นตัวตนของเราที่เปลี่ยนแปลงเข้าหากันในตอนแรก ก็เริ่มกลับไปสู่สภาพความเป็นตัวตนของเราในตอนแรก เพราะว่าเราสร้างหรือปรับเพื่อเข้าหากัน หรือเพื่อให้เขาได้รับเราเข้ามาในชีวิต ....ผู้เขียนอาจเขียนจากสมมุติฐานะรอบข้าง

แต่ความรักเป็นสิ่งที่สวยงามเสมอ และไม่เคยทำร้ายใคร คนที่ไม่เข้าใจความรัก เพราะหวังว่าจะครอบครองตัวเขาหรืออะไรก็แล้ว ก็จะต้องวิ่งหาความรักที่แท้จริงต่อไปนะครับ