 |
สวัสดีครับพี่ศศินันท์
- ขอบพระคุณมากๆ เลยครับ สำหรับความเห็นดีๆ นะครับ
- วันนี้ผมได้เปิดดูทีวีไทย ส่วนหนึ่งไปตรงตอนที่เค้าคุยเรื่องการจัดเรทติ้งรายการทีวี ว่าแต่ละรายการจะเป็น น. ท. ฉ. และอะไรอีกๆ กันอย่างสนุกสนานครับ ได้ฟังคนทำรายการหลายๆ คนให้ความเห็นน่าคิด ตลอดจนคนของรัฐด้วยครับ และคนทำหนังภาพยนต์ ทีวี
- จริงๆ ที่สำคัญผมว่า จะสร้างคนอย่างไรให้มีภูมิคุ้มกัน เพราะเมื่อคนรู้และเข้าใจ รู้เท่าทันว่าตอนนี้กำลังดื่มยาพิษหรือยาขม ดื่มแค่ไหนจะเกินพิกัด แค่ไหนจะตาย แค่ไหนจะลงแดง
- หากให้เด็กๆ ดูหากมีการแนะนำจากพ่อแม่ให้ทราบว่าแบบไหนดี แบบไหนไม่ดี ให้เด็กรับทราบอยู่ด้วยกัน
- แต่หากมีรายการดีๆ ออกมาแบบน่าศรัทธา อันนี้ ก็ยิ่งทำให้รายการนั้นๆ ดียิ่งๆ ขึ้นไปครับ แต่ก็อย่างที่พี่ว่าครับ เราไม่ชอบคนอื่นก็ชอบครับ เพราะคนเราต่างกัน ต่างคนต่างกันต่างจิตต่างใจ แต่ในที่สุดแล้วต้องแยกได้ว่าไผเป็นไผ ไผ่คือพืชตระกูลหญ้าที่สูงที่สุดในโลก อิๆๆ แถมมุกตลกแล้วกันนะครับ
- หากคนทำ คนสร้างทีวี ทราบว่าอะไรควรไม่ควร ผู้บริหารประเทศก็จะได้มีเวลาไปพัฒนาอย่างอื่นให้กับชุมชนมากขึ้น ก็คงดีนะครับ แต่หากไม่ได้เรื่องการที่รัฐเข้ามาชี้แนะผมว่าก็คงดี หากชี้ไปในทางที่ดี จะได้มีการเดินแบบมาตรฐาน
- แต่อย่างไรก็ตามวันหนึ่ง เด็กๆ โตขึ้นก็ต้องเจอ อะไรที่ยิ่งกว่าในทีวี แต่หวังว่าสิ่งนั้นที่เค้าจะเจอในวันหนึ่ง เค้าน่าจะคิดได้ และมีภูมิคุ้มกันที่ดีพอที่จะตัดสินใจว่าอะไรควรไม่ควรใช่ไหมครับ
- ขอบพระคุณพี่มากๆ เลยนะครับ ที่ให้ข้อมูลและความเห็นดีๆ นะครับ
- ทีวีก็คงเหมือนดาบสองคม...สิ่งอื่นๆ ก็คงมีสองคมเช่นเดียวกัน....