อันนี้คงต้องขอชี้มูลบางอย่างให้ท่านอาจารย์แสวงทราบ พระเก๊ในยุคแรกๆที่อาจารย์ผมชี้ให้ดู ปัจจุบันก็เล่นเป็นพระแท้แล้วก็หลายองค์ ยกตัวอย่างเช่นพระหลวงพ่อทวดของอาจารย์นอง ปี 14 สร้างเลียนแบบด้วยเนื้อว่านผสมดินเมื่อราวปี 2520กว่าๆ ในสมัยนั้นสามารถแยกออกได้อย่างชัดเจน ปัจจุบันก็ยังแยกได้ แต่ยากขึ้นครับ นี่ขนาดเคยเห็นนะครับ มีเพื่อนคนหนึ่งเคยนำมาถามเมื่อหลายปีก่อน ผมบอกไม่ดี แต่อีกไม่นาน เขาก็มาต่อว่า ถ้าไม่ดีทำไมตู้ห้างแถวบ้านจึงซื้อ ผมเองก็บอกว่าพี่ได้มาหลายองค์แล้วขายไปกี่องค์ละ ขายไปแค่องค์เดียวก็เสียดายแล้ว ผมส่ายหน้าว่าถ้าเป็นผมจะขายให้หมดเลยถ้าได้ราคาขนาดนั้น(พันต้นถึงพันกลางเล่นกันอยู่พันปลายถึงหมื่นต้น) แลดูแกจะเคีองน่าดู ก็ได้แต่ยิ้มครับ พออีกไม่นานแกก็นำไปขายอีก คราวนี้ไม่รับซื้อครับและออกอาการมึนตึงด้วย แกก็มาเล่าให้ฟัง ซึ่งผมก็บอกไปว่าครั้งแรกนะยังไม่เก่งและซื้อในราคาขนม เสี่ยงได้ เมื่อนำส่งต่อถ้าได้ก็จะรอ และถือเป็นต้นแบบพระแท้ ซึ่งเป็นวิธีลองผิดลองถูก แต่อยู่บนพื้นฐานที่มีความรู้อื่นเป็นองค์ประกอบครับ สำหรับผมเวลาคนนำมาถามถ้าไม่เคยเห็นพระแท้มาก่อนก็ไม่กล้าฟันธงเก๊แท้นะครับ สำหรับพระที่ผ่านพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์หรือพิสูจน์ยากเช่นเหรียญเป็นต้น พระเก๊ก็เก๊วันยังค่ำ แต่เมื่อกลายเป็นแท้ก็เพราะคนที่ตั้งตัวเป็นเซียนออกแรงรับซื้อครับ หรือปั่นขึ้นมา พระเก๊บางองค์มีประสาบการณ์ต่อคนใช้ เมื่อถูกตีเก๊เจ้าของพระก็โกรธ แต่เจ้าของพระไม่ได้ฉุกใจคิดว่าเกิดจากกรรมที่ยังไม่ถึงหรือศรัทธาที่แก่กล้าของท่านเองก็ได้ พระเก๊ที่สร้างแบบไม่ได้ใช้มวลสารและวัสดุใกล้เคียงกับพระต้นแบบแล้ว ส่วนใหญ่จะถูกเร่งอายุด้วยวิธีอบร้อนอบเย็นหรือผ่านกระบวนการทางเคมีอื่นๆ ถ้าในสายตาผู้ชำนาญก็มองออกได้ง่ายๆ แต่นักเล่นที่มีความโลภบังตาก็จะถือเป็นของหลุดไป .......เก๊แท้พิสูจน์ได้ แต่ทำใจยอมรับได้หรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ................มนุษย์มีสติปัญญาที่แตกต่างกันและสอนยาก แต่ก็สอนได้ครับ หากแต่ผู้เรียนจะเปิดใจและตั้งมั่นที่จะเรียน............ขอบคุณที่กรุณามารบกวนพื้นที่ท่านอาจารย์อีกครั้ง...สวัสดีมีชัยครับ