อ่านแล้วรู้สึกอยากกลับบ้านมาทันทีทันใดเลยครับพี่พนัส ทำให้ผมนึกถึงบทกวีบทหนึ่งที่ว่า

จากมานาน คิดถึงบ้านจัง

ความเงียบเหงาคืบคลานผ่านมาใกล้ สะกิดใจให้หวนคิดอดีตหลัง

คิดถึงบ้านขึ้นมาอยากกลับรัง คิดถึงครั้งอยู่ด้วยกันเมื่อวันวาน

พ่อเคยกอด แม่เคยป้อน นอนเคียงข้าง ไม่ลืมลาง เลือนไปใจผสาน

รอก่อนนะพ่อแม่จ๋าอีกไม่นาน จะกลับบ้านเพื่อดูแลแม่พ่อเรา