หากเราทำสิ่งใด ผิดพลาดหวาดเสียวไป. การบออภัยนั้น คือสิ่งที่สมควรยิ่ง เพราะจะพ้นจากวิบาก พ้นจากการสงสัยว่า

พ่อแม่เราสอนสั่งเรามาเช่นไร หลุดพ้นจากการสงสัยว่า พระศาสนทูตที่เราติดตาม มีการสอนสั่งเรามาเช่นไร

อย่าทำให้บัญชีพ่อแม่ และศาสนทูต เสียหาย หรือเพียงถูกสงสัย. ยิ่งเรามีโพรไฟล์เป็นถึงด็อกเนอร์ อย่าให้เสื่อมเกียรติกันระนาว

เนื่องจากการกระทำของเราเลย ทำได้รีบทำ การไล่ลบทำลาย การรวมหัวกัน เพื่อเกลียดชังต่อผู้มีความจริงมาตักเตือนนั้น มิใช่ทางหลุดพ้นไปได้จริง กุศลเกิดได้ไหม