หากเด็กๆ ถูกให้เหตุผลตั้งแต่เล็กๆ ว่า หากเขาทำผิด ทำสิ่งที่พ่อแม่ห้ามปราม แล้วจะทำให้พ่อแม่ถูกตำหนิ ถูกนำจากไปได้

เด็นๆทุกคน แม้จะยังพูดไม่ได้ ย่อมเกรงกลัวผู้ที่จะนำพ่อแม่จากไป ตำหนิ ลงโทษ พ่อแม่ตนได้ นั่นคือการที่ยังมีผู้รับผิดชอบเหนือพ่อแม่อยู่

นั่นคือ ประโยชน์แห่งการมีอัลลอฮ์ เพราะเด็นร้อยทั้งร้อย ย่อมกลัวพ่อแม่ถูกนำจากไป กลัวพ่อแม่จะถูกลงโทษ นั่นทำให้พ่อแม่สอนสั่งเขาง่ายขึ้น การตอกย้ำว่าพ่อแม่นั้นมีการเกรงกลัวยังผู้มีพระคุณของท่าน ยำเกรง ไม่ยกสะพาน ลูกก็จะยำเกรงยังผู้ที่พ่อแม่ยืนยันเช่นกัน ความเกรงกลัวที่มาจากการเกรงกลัวผู้มีพระคุณต่อพ่อแม่ โดยมิต้องมีภาวะการเป็นนายเป็นทาสต่อเพื่อนมนุษย์ เช่น กลัวตำรวจ กลัวรถขยะ หรือสิ่งงมงายใดใด เช่น กลัวผี กลัวเทวดา กลัววิญญาณใดใด(ที่เขาไม่รู้เรื่องและไม่เคยบอกเลยว่าจะลงโทษเด็ก) ก่อนเติบจากนั้นเมื่อเขาเติบโต จากนั้น เมื่อรู้ความแล้ว พ่อแม่ยังคงยืนยันว่า มีผู้มีพระคุณต่อท่านๆทั้งสองอยู่มิเสื่อมคลาย ไม่ยกสะพานออกไป ลูกๆ จะยังคงสภาพการเกรงกลัวผู้มีพระคุณของพ่อแม่ได้อยู่ ศึกษาตรรกะ หลักฐานต่างๆ พยานต่างๆ วงจรต่างๆที่ตนเสพ ไม่เร่งรีบไปกล่าวเนรคุณ และ เมื่อเขากลายไปเป็นพ่อแม่รุ่นใหม่ เขาก็สอนลูกในคุณค่าแห่งการกตัญญู เกรงกลัวผู้มีพระคุณของพ่อแม่ต่อไปอีก. กตัญญูรุ่นต่อรุ่น โดยมีเหตุผล มีประโยชน์แท้จริง มีหลักฐาน และพยาน

การมีพระเจ้าเป็นสิ่งกตัญญูรู้คุณ แทนการมีเป็นสิ่งปิดกั้น ปฎิเสธ เนรคุณนั้น สามารถสร้างคนในชาติ ให้มั่นคงในเรื่อง กตัญญูกตเวทิตาธรรมได้ เพราะผลของการดำรงชีพ แบบเนรคุณกันง่ายๆ แม้แต่ผู้ที่เสพการพัฒนาของเจ้าแผ่นดิน มาตั้งแต่รุ่นพ่อแม่ ปู่ย่าตายายของเขา ยังสามารถยกสะพานหนีผู้มีพระคุณ คือ ผู้ใช้กำลังกายลงพัฒนาแผ่นดินอย่างสุดความสามารถ เต็มกำลัง ทำตามภาระหน้าที่ท่าน อย่างสมดุลและพอเพียงที่สุดแล้ว วันนี้ ยังมีผู้ที่เสพความเจริญนั้นมาตลอด ยกสะพานออกว่า ฉันไม่เอาเจ้าฯ ได้เลย(พบแล้วจริง) นั่นแหละ ผลของการฝึกจิตที่ปฎิเสธปิดกั้น หรือยกสะพานความกตัญญู ออกจาก อัลลอฮ์ กันอย่างช่ำชองแล้วนั่นเอง การไม่เอาเจ้าฯ เลยกลายเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับหัวใจ สำหรับจิตขันธ์ ที่สั่งจริตของเขา ได้เช่นนั้นไงล่ะ

พบผลแล้ว ค้นเหตุแล้ว แจงปัจจัยที่น่าศึกษาแล้ว จงตรองกันเถิดว่า ใกล้เคียง ใช่เลย หรือ หวาดเสียว เพื่อทางเดินต่อไปที่เที่ยงตรง มั่นคง ปลอดภัย นี่คือ แถลงการณ์ ที่มิใช่ข้อเสนอใดใด ที่ต้องการ การต่อรอง และยิ่งกว่านั้นคือ มิใช่คำสั่งต่อใครทั้งสิ้น