ผมค้นหาเครื่องมือช่วยเธออยู่หลายชิ้น

ชิ้นหนึ่งคือ บัญญัติสุข 10ประการของ แผนงานส่งเสริมสุขภาพจิต สสส.และกรมสุขภาพจิต

(สืบค้นและdownloadได้ ที่นี่ครับ )

ผมพิมพ์ด้วยinkjet ที่สำนักงานแล้วเย็บแล่มแจกในแผนกเป็นสคส.ในปีนั้น

ผมรู้ในใจว่าเธอคงเอาหนังสือไปเก็บไว้อีก

ผมจึงจัดกิจกรรมกลุ่มเพื่อนช่วยเพื่อนขึ้นในแผนก

ขอร้องเพื่อนร่วมงานท่านอื่นให้มาร่วมเล่าเรื่อง

การทำกิจกรรมตามบัญญัติสุข10ประการในสัปดาห์ที่ผ่านมา

โดยหยิบหัวข้อที่สนทนาง่ายมา4หัวข้อ

คือในสัปดาห์ที่ผ่านมา

๑.ออกกำลังกายอย่างไรบ้าง

๒.มีเรื่องดีๆอะไรเกิดขึ้น

๓.ได้ลงมือทำสิ่งดีๆให้คนอื่นอย่างไร

๔.คุณอยากชื่นชมใครด้วยเรื่องใด

แรกๆทุกคนเล่าอย่างติดขัดเพราะนึกไม่ออก

ต่อมาก็เริ่มเล่าได้คล่องขึ้น

หลายสัปดาห์ผ่านไปเรื่องราวดีๆของแต่ละบุคคล

สร้างความอิ่มเอมใจให้ผู้ฟังผู้เล่าร่วมทั้งผมเองด้วย

แน่นอน

เธอคนนั้นค่อยๆทำได้ดีขึ้นตามมา

ร่างกายเธอคล่องแคร่ว มั่นใจในตัวเอง ร่างเริงขึ้น

ประจวบกับหลายกิจกรรมที่เธอปวารณาไว้กับสิ่งศักดิ์สิทธ์ต่างๆค่อยๆทำจนครบ

ไม่ปฏิเสธอีกว่ามีหลายปัจจัยที่เข้ามาร่วมเยี่ยวยา กายใจและสมองของเธอ

แต่ผมที่อยู่ในกิจกรรมตลอดเชื่อว่า

เรื่องราวในกลุ่มที่ดำเนินทุกสัปดาห์ มีค่ามาก

อย่างน้อย กับผม