เมื่อเราเป็นนักโทษที่มอบตัวทุกๆคดี ทั้งที่จำได้ และจำไม่ได้. ไม่มีคดีเหลือให้อัยการมาชี้ผิดแล้ว ไม่ต่องเสียอะไรแม้แต่ความพึงใจเพื่อสู้คดีไหนๆ มั่นคงในการดำรงตนไม่ก่อคดีใหม่อีกแล้ว. รอการลงโทษอย่าเต็มภาคภูมิของนักโทษมอบตัวและสารภาพ แน่นอนย่อมได้รับการอภัยบ้าง ตัดสินเต็มๆบ้างคละเคล้ากันไป เราไม่ต่อรองอีดอ็อด

รถชน ตูม! ขอบคุณผู้พิพากษาครับ ก็หมดไปอีกคดีนึงแล้ว. หมดเร็วก็เป็นนักโทษที่หมดบทลงโทษ สุขไหมล่ะ

ดีนะ มิใช่ไม่ดี. แต่ว่าท่านๆน่ะ มีที่ที่ยุติธรรมที่สุด มอบตัวแล้วหรือยัง. ผู้นั้นคือผู้เดียวกับที่สามารถพิพากษาพ่อแม่เรา พระพุทธเจ้าเรา ได้อย่างยุติธรรมสุด ศาลยังไม่มาก็สามารถมอบตัวได้นะ ถ้าสุจริตกันจริง.