น้อมรับ และขอบคุณทุกความเห็นครับ เจตนาที่แท้จริงในบันทึกของผมก็คือ ศรัทธาชื่นชมในพุทธานุสสติของบรรพบุรุษของชาวอีสาน โดยสื่อที่เรียบง่าย ในรูปลักษณะของพุทธปฏิมาตามกำลังศรัทธา ต่อพระศาสนา ส่วนความเชื่อเป็นเรื่องของปัจเจก เป็นเสรีภาพของมนุษย์ทุกคนที่พึงแสดงออก การกราบไหว้รูปเคารพใดๆเป็นเรื่อง "ความเชื่อ" ซึ่งชาวพุทธอย่างผมหากจะกราบไหว้พระพุทธรูปครั้งใดก็กราบด้วยจิตเป็น"พุทธะ" น้อมจิตถึงพระวิสุทธิคุณ พระปัญญาคุณ พระกรุณาธิคุณของพระพุทธองค์..เป็นเช่นนี้เอง