(เรื่องราว..เก็บตก)...ที่อยากจะเล่าๆไว้ตรงนี้...โปรเจ้คแบบนี้..เป็น..ความคิด..ส่วนตัว..ของคนเยอรมันคนหนึ่ง..ชื่อเรียก..สั้นๆว่า.."มุค"เขาทำ..คลินิค..ปั้นดินกับเด็ก..เลี้ยงชีพ..มาตลอด..จนเติบโต..เป็นรูปเป็นร่าง..ในลักษณะ..แคมป์ ปั้นดิน..สำหรับเด็ก..และผูใหญ่..ในชื่อ..ของ..สมาคม Buntekuh..ที่เป็น WWW.เปิด..ดูกันได้..ในกูเกิ้ล..สมาคมนี้..จะต้องหาทุน..สนับสนุน..การจัดทำกันเอง..ซึ่งก็จะได้เงิน.สนับสนุนมาจากที่ต่างๆกัน...โดยผู้ร่วมงาน..จะมีสาขาอาชีพที่ต่างๆกัน..(ยายธี..เป็นผู้ถูกรับเชิญให้มาเป็นศิลปิน..ผู้ร่วมงาน..คนหนึ่ง..โดยมีหน้าที่..ทำ..เตาไฟ..(ดินกับไฟ..)..มาจนกระทั่งทุกวันนี้..เรา..จะทำงาน..กัน..กลางดิน..กลางถนน..ตามแต่..จะได้อนุญาติ..จากทางการ...ระยะเวลาทำงานก็แล้วแต่กำลังเงิน..ที่ได้มา..สถานที่ที่จัดงาน..มัก..จะเลือก..สถานที่ที่ชุมชนมี..ปัญหา..ทางสังคม..เป็นต้น

เรื่องราวนี้..มิใช่..มาเล่าเพื่อเป็นต้นแบบ..หรือ..ต้องการให้..เอาแบบอย่าง"ฝรั่ง"...ผู้เขียนเห็นว่า..เรามีปัญหาเหมือนกัน..การแข้ไขปัญหาที่หยิบยกขึ้นมานั้นอาจเป็นประเด็นเดียวกัน.."ความแตกต่างนั้น..คือ..สถานที่ๆเกิด..ภาษาและวัฒนธรรม.."..เป็นต้นว่า..การเรียน..การสอน..ที่..ถก..กัน..(แอบเห็น..แอบคิด..ตามประสา"หล่อน"..อ้ะะๆๆ)...

ตรงนี้..จึงเป็นเพียงเรื่องเล่าๆ..มาแปะไว้..เป็น อุทาหรณ์..เท่านั้น...(ควรมิควร..แล้วแต่..จะโปรด.."อ่าน..และ..คิด"..ทำหรือไม่ทำ..นั้น..เป็นอิสระ..กันมั้ง)