แม้นักเรียนขะแสดงความผิด ก็ไม่จำเป็นที่ครู ต้องรีบลบทำลาย ประโยชน์สูงสุดคือ สากล จะไม่กระทำสิ่งผืดนั้นซ้ำอีก มีการกล่าวหาทางจิตตนจิตเดียวว่า ผิดจากมายาคติตน จนพิพากษาต่อสารผู้อื่นมากมาย อีกทั้งควบกับการหวาดกลัวว่าความจริงต่างๆจะเปิดเผยว่า ครูรู้น้อยกว่าศิษย์ จึงก่อการกบฏต่อเจตนารมที่ประกาศไว้ว่า gotoknow เช่นตรรกะเรื่องกรรมที่ชัดเจน ไม่มีสภาวะการเป็นทาสเป็นนายต่อพี่น้องมนุษย์กันเอง ทำให้ กรรม นั้น บริสุทธิ์น่าเชื่อถือมากขึ้น รับไม่ได้ เพราะ ไม่ถูกเวทนาตน ที่ตนเสพวรรณกรรมมาต่างไปจากผู้วิจัยเพิ่มเติมเรื่องนี้ เอาเป็นว่า

จงกตัญญูต่อ ผู้บริหารและจัดการระบบ “กรรม” เพราะ เราเสพระบบนี้กัน

แม้ท่านผู้นั้นยังไม่ออกมา เพราะจะถูกกล่าวหาชี้ตัวท่านได้ ว่ารับผลประโยชน์รับทาน รับยศศักดิ์

ยังไม่พบตัวตน ก็กตัญญูได้ คือ กตัญญูไปพลางๆ ไม่เนรคุณ หรือปฎิเสธไปพลางๆ จิตสะอาดดีด้วย

หากอยู่กับเหตุ และผลจริง จงมองที่ผลการยอมรับว่า สากลเขายอมรับเท่าไร มีหลักฐานตรงไหนบ้าง

มิใช่ปิดกั้น ลบทำลายทางนำที่สร้างปัญญา

อย่าหลงเชื่อว่า มหาบุรุษท่านใด จะห้ามกตัญญูต่อผู้สร้างและมอบ ออกซิเจนให้ท่านเสพ หรือ เคยเสพต่อไปเลย ไม่พบตัวตนก็ กตัญญูไปพลางๆ เป็นการฝึกให้ยิตคุ้นชินต่อการกตัญญู ขั้นสูงสุดดีด้วย