เหตุเพราะ มนุษย์แค่เชื่อว่า สิ่งที่ตนกระทำนั้น สามารถไถ่โทษให้ตนและคนที่รักได้ จึงมีการนำความเชื่อมาแปรเป็นสินค้าและบริการ ตั้งแต่ยุคหินแล้ว. มายาคติว่า ทำบุญนั้นคือวรรณกรรมที่มนุษย์สร้างขึ้น. เอาเงินเอาข้าวไปให้เพื่อนมุษย์คนหนึ่งแล้วจะได้เป็นบุญ โดยที่ยังมิได้จับต้อง มันเท่ากับการพนันแน่นอน ศาดาที่ดีงามย่อมไม่แนะนำให้ใครพนันแน่. บุ๊กบุญใครเคยเห็น และ อัพเดทมันบ้างเล่า ที่บ้านมีห้องเก็บบุญไหม. นั่นก็บุญ นี่ก็บุญ มีประตูทีีมีการแต่งกายตามยูนิฟอร์มแบบนั้นแบบนี้ มารับทาน แจกบุญ และสุดท้าย จับต้องงบประมาณชุมชน อย่างชอบใจ โดยที่ชุมชนก็จำยอมกันไปก่อน พลาดก็ว่ากันทีหลัง ขาดความปราณีตในการบริหารทรัพยากร ที่มีอยู่ และหามาด้วยเหนื่อยาก. ขอให้ศึกษาแก่นแท้ในยุคฟิวดัล ดูเถิดว่า แม้แต่เจ้าแผ่นดิน ยังตกใต้มายาคติ ที่มีกลุ่มชนที่สร้างวรรณกรรมข่มขู่ มายาว่า ตายแล้วไปไหน. ทำให้ความเชื่อนั้น งอกเงยในประเทศที่มีอันจะกิน คือ ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว ได้งดงามนัก. หาความรู้เพิ่มเติมกันเถิด. อย่าอยู่ในสภาวะทาส ในความเชื่อเลย.