ขออนุญาตพี่หนานชี้แนะหน่อยนะครับ เวลาแต่งกลอนอยากให้อาจารย์ลองจัดเรียงแบบนี้ก่อน...เพราะจะมองเห็นผังของกลอนแปดได้ดี แต่งเสร็จแล้วนำไปเรียงแบบบันทึกทีหลังก็ได้ครับ
...ณ ปลายฟ้า ท้าลมหนาว เศร้าใจนัก ถักถอรัก เงียบสงบ ภพสิ้นแสง
ฤดูเปลี่ยน เวียนผัน พลันรอนแรม สุขแรกแย้ม ทุกข์ครอบงำ ช้ำระทม...
...เสียงความเงียบ ตอกย้ำ ช้ำใจข้า พสุธา ผืนกลบ ภพประสม
จะเข้มแข็ง ฤาเด็ดเดี่ยว ฤาอกตรม ทุกข์ผสม กลมกลืน ฝืนจำยอม...
...เสียงอึกทึก ครึกโครม ถาโถมหนัก เพียงพรากวรรค เว้นห่าง พลางกรรแสง
เสียงกระเส่า เจียนขาดใจ ร้าวคระแลง กระเส่าแสน สาหัส ผลัดพรากพลัน...
(แสง กับ แรม ไม่สัมผัสในบท ซึ่งความจริงต้องบังคับให้สัมผัสกัน)
(ระทม บทแรก กับ ประสม บทที่สอง สัมผัสระหว่างบทดี)
(จำยอม บทที่สอง กับ กรรแสง บทที่สาม ไม่สัมผัสระหว่างบท)
ลักษณะของผังกลอนเป็นอย่างนี้
ความไพเราะของบทกวีตามลักษณะการอ่านไพเราะดี ใช้คำในการแต่งยากและลึกมาก แต่ความหมายออกจะสับสนนิดหน่อย ยากต่อการเข้าใจความหมายอย่างลึกซื้ง เช่น “เสียงความเงียบ” เป็นยังไง?
“...เสียงกระเส่า เจียนขาดใจ ร้าวคระแลง
กระเส่าแสน สาหัส ผลัดพรากพลัน...”
ที่ขีดเส้นใต้หมายถึงอะไร และโดยรวมของทั้งหมดอธิบายความหมายว่าอย่างไร?
ลักษณะของกลอนแปด การอ่านเป็น ๓ ๒ ๓ รวมกันเป็น ๘ คำ หากเราแต่งเป็น ๓ ๓ ๓ ก็เป็นกลอน ๙ แล้วครับ เพราะฉะนั้นหากเป็นไปได้ ต้องพยายามแต่งอย่าให้ออกจาก ๓ ๒ ๓ “...เสียงอึกทึก ครึกโครม ถาโถมหนัก..” แบบนี้ ถ้าให้ผมอ่านก็ต้องอ่านเป็น “เสียง-อึก-กะ-ทึก ครึก-โครม ถา-โถม-หนัก” เป็น ๔ ๒ ๓ แล้วครับ ไม่ใช่ ๓ ๒ ๓ ซึ่งผิดหลักของผังที่กำหนดไว้ครับ...หากจำเป็นต้องแต่งเป็น ๓ ๓ ๓ ก็พออนุโลมได้นะครับ...หากเป็น ๔ ๓ ๓ ดูไม่ควรครับ...อ.จอยลองพิจารณาดูดี ๆ นะครับว่าใช่อย่างที่ผมแสดงไว้หรือเปล่า...กวีมือใหม่...หัวใจเยือกเย็น...เข้าไว้คร้าบบบ