เท่าที่ทราบ ข้อสอบที่ใช้ออกใหม่ทุกปี เปลี่ยนคนเขียนข้อสอบทุกปี มาตรฐานจึงเปลี่ยนไปทุกปี ไม่รู้ว่าวัดอะไรแน่ และมีข่าวฮาทุกปีเกี่ยวกับข้อสอบ ข้อสอบผิด เฉลยผิด ข้อสอบประหลาดต้องเดาใจคนเฉลยว่าข้อไหนถูก ฯลฯ จึงบอกอะไรไม่ได้มาก เอาแค่เรียงลำดับคะแนน ใครได้มากกว่าก็ถือเอาว่าเก่งกว่าแม้จะต่างกันแค่ 1 คะแนน

ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมจึงไม่สร้างข้อสอบมาตรฐานซะทีประเทศนี้ มีคนที่มีความรู้ มีเงิน(ค่าธรรมเนียมที่เก็บจากเด็กและงบประมาณแผ่นดิน) มีความคิดที่จะทำ เดาว่าคงประชุมมากไปจนหมดเวลาทำก็ถึงฤดูกาลสอบอีกแล้ว... 

ไม่เหมือนต่างประเทศที่ใช้ standardized tests ซึ่งเป็นข้อสอบที่ผ่านกระบวนการสร้างตามหลักทฤษฏีในศาสตร์ด้าน Testing and psychometric measurement (สาขานี้เรียนไม่ง่าย) เริ่มตั้งแต่การกำหนดนิยามของสิ่งที่จะวัด เขียนข้อสอบ ทดลองใช้  หาค่ามาตรฐานต่าง ๆ เพื่อใช้เปรียบเทียบและสรุปความสามารถของแต่ละคนได้อย่าง valid (ถูกต้องสมเหตุสมผล) และ

reliable (เชื่อมั่นได้)  ตัวอย่างเช่น SAT TOEFL  IELT ฯลฯ  ซึ่งแต่ละ test มีข้อสอบหลายฟอร์มที่เทียบเท่ากัน เลือกเอามาใช้ไม่ซ้ำกันแต่ละครั้งที่จัดสอบ นอกจากนี้ยังมีข้อสอบมาตรฐานวัดความสามารถหลายอย่าง เช่น ความสามารถทางวิชาการ ความสามารถทางดนตรี ทักษะอาชีพ ฯลฯ