น้องวีรยุทธ... แสดงความรู้สึกได้ใจมากครับในการรักองค์กรของตนเอง ผู้บริหารน่าจะคิดแบบเราบ้างนะครับ.

"สำนักงาน ธกส.ที่สร้างอย่างสง่างามน่าจะหลายสิบชั้น แม้แต่คนขับแท็กซี่ยังบอกว่าวันหลังไม่ต้องบอกว่าลงกรมส่งเสริมการเกษตร ให้บอกว่าหน้า ธกส. แค่นี้ก็รู้กัน

หากมองเพียงสิ่งก่อสร้าง ก็คงจะเห็นการไม่ก้าวหน้าหรือพัฒนาขององค์กรเรา แต่เนื้อแท้คงไม่ได้เป็นเช่นนั้น เพราะงานที่พวกเรานักส่งเสริมการเกษตรทำ ล้วนเป็นงานที่ไม่ง่ายและไม่สามารถวัดผลตอบแทนทางธุรกิจที่ออกมาเป็นกำไร/ตัวเงินได้ ทำให้หลายๆ ฝ่ายมองข้ามจิตวิญญาณของงานพัฒนา และทำให้การทำงานส่งเสริมวุ่นวายมากในปัจจุบัน

แต่จะอย่างไร ผมก็ยังรักกรมส่งเสริมการเกษตร รักงานส่งเสริมการเกษตร งานพัฒนา ที่ได้ตั้งใจไว้ตั้งแต่ยังไม่ได้เรียนเกษตรด้วยซ้ำ แม้จะมีโอกาสเปลี่ยนงานที่สังคมคิดว่าดีกว่าตั้งหลายครั้ง สุดท้ายก็ยังไม่เปลี่ยนใจ เพราะงานส่งเสริมฯ แม้จะไม่โดดเด่นและยิ่งปัจจุบันความก้าวหน้ามักจะขึ้นอยู่กับปัจจัยภายนอก ไม่ได้อยู่ที่ความสามารถในเนื้องานอย่างตรงไปตรงมาสักเท่าไร ใครอยากขึั้นสูงก็ต้องดิ้นรนขนขวายเหมือนคนไร้ศักดิ์ศรี

หากเราพอใจและสนุกกับงานที่ทำ งานนี้ก็เลี้ยงตัวเราได้อย่างไม่ขัดสน ผมจึงยังรักงานส่งเสริมฯ และรักกรมส่งเสริมการเกษตรเหมือนกับที่ผมรักในหลวงอย่างไม่เคยเปลี่ยนแปลงครับ.