- ตอนพี่ชายเรียน ม.๒ ..วันนั้นเลิกค่ำ เพราะมีกิจกรรมที่โรงเรียน...พอเลิกแล้ว พี่ชายกับเพื่อน ๆ ก็เดินลัดสนามบอลหลังโรงเรียนกลับบ้านกัน....

- มืดแล้ว..ค่ำคืนนั้น จันทร์ดับ..จึงเห็นดาวเต็มฟ้า...เห็นชัดแม้กระทั่งทางช้างเผือก (Milky way)...

- เราก็เริ่มชี้ดาว แล้วเปรียบเทียบกับที่เรียนรู้มาจากห้องเรียน...พี่ชายทึ่งเพื่อน ๆ ที่รู้มากกว่าพี่ชาย...เกี่ยวกับดาว...

- รู้สึกพิศวง...อยากรู้ อยากเห็น...ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา...

- สุดท้าย พี่ชายก็หลงใหลในวิชา ฟิสิกส์(Physics) เพราะทำให้พี่ชายเข้าใจดวงดาวและจักรวาลมากขึ้น  เป็นวิชาจักรวาลวิทยา(Cosmology) .. ทำให้พี่ชายรู้จัก ไอสไตน์(Einstein) , นีล บอร์ , คาร์ล ซากัน , ไอแซค อาซิมอฟ , ฯลฯ ...

- อยากเป็นอย่างพวกเขา อยากมีชีวิตที่รู้ไกลถึงสุดขอบจักรวาล...ส่วนหนึ่งที่พี่ชายนั่งสมาธิมานานหลาย ๆ สิบปี...ก็เพราะอยากรู้ขอบของจักรวาลแห่งชีวิตนี้เหมือนกัน ครับ...

- ทุกวันนี้...ชอบมองดาว...เชื่อว่า...เราคงมาจากดาวบางดวง..เวลาทุกข์มาก ๆ มักจะบอกตนเองว่า...ทำไปเถอะ ความดี...เดี๋ยวเราก็จะกลับดาวของเราแล้ว...ให้อภัย ช่างมัน Let it be ...แล้วก็ยิ้ม และก้าวเดินต่อไป...

- อยากชวนน้อง ๆ ไปเที่ยวดาวของพี่ชายจัง...ฮิ ๆ ๆ 

- สมมติว่า พี่ชายเป็น Superman..ฮิ ๆ ๆ...

ขอขอบคุณบันทึกดีงามและเป็นสุข ..พี่ชายเขียนยาวไหมเอ่ย...แนะนำได้นา....

พี่ชาย ชยพร   แอคะรัจน์