อ่านแล้วคิดเหมือนกับคุณ กมลวัลย์ ค่ะว่า ส่วนสำคัญที่ทำให้คุณเม้งเป็นคนเก่งคนดีที่มีคุณค่าเช่นนี้นั้น เห็นได้จากพระพรหมผู้สร้างคุณเม้งท่านนี้นั่นเอง น่าชื่นใจแทนท่านและกราบขอบคุณท่านเป็นอย่างยิ่งสำหรับ"ลูกชาย"คนนี้

ยังมีอยู่นะคะ ส่วนที่เป็นความเห็นผู้ปกครอง และเห็นเหมือนกันค่ะว่า สามหนุ่มน้อยของพี่ก็ชอบอ่านว่าคุณแม่จะเขียนถึงเขาว่าอย่างไร พี่จึงพยายามสื่อสารตรงส่วนนี้ไม่เพียงถึงคุณครูเท่านั้น รู้ว่าลูกก็เตรียมจะอ่านและ"เก็บ"ใส่สมองเหมือนกัน ยิ่งยืนยันได้จากที่คุณเม้งบอกด้วยเลย ยิ่งขอบคุณค่ะ

ขอบคุณสำหรับบันทึกดีๆนี้และขอบคุณความเห็นและสิ่งที่น้องแอมแปร์นำมาเล่าต่อ อ่านแล้วซาบซึ้งและดีใจที่ได้รู้ว่า อย่างน้อยเด็กกลุ่มนี้ที่น้องแอมแปร์สอน ก็คงได้กลับไปคิดถึงเรื่องนี้ "ปลุกคนให้คิดดีๆ"นี่แหละค่ะ คืองานที่สำคัญและมีคุณค่าค่ะ