รักภาษามาใช้กันให้ถูก

การแจกลูกสำคัญพลันพร่ำสอน

เด็กปอหนึ่งพึงใจให้กาพย์กลอน

ครูออดอ้อนตอนเรียนเพียรให้จำ

แต่วัยรุ่นวุ่นนักมักถลำ

ไม่จดจำซ้ำยังฟังเบื่อหน่าย

จะรีบเร่งเก่งไวไปไหนนาย

ซ้ำยังร้ายกลายคำช้ำกมล

ภาษาอื่นหมื่นคำจำตรึงจิต

เหมือนญาติมิตรติดตามถามหนหลัง

ฟังเขาพูดดูดคำไทยไร้พลัง

จุงเบย ยังฝังไปทั่วมั่วกันไป

นมัสการพระคุณเจ้ามหาวินัย โยมหมูจ๋าหายไปนานเลยค่ะท่าน พอดีขึ้นไปสอนป.1ค่ะเด็กมีเยอะ 37 คน ผอ.ก็ไม่ยอมให้แยกห้องทั้งๆที่มีครูเกินด้วยซ้ำ เหนื่อยแต่พอทนค่ะ ช่วงนี้หน้าฝนดูแลสุขภาพด้วยนะคะท่าน