อ่านบล็อกนี้ ตั้งใจจะ เพิ่มความคิดเห็น แต่ก็ขัดด้วย อยู่ที่ทำงาน พิมพ์ ภาษา อังกฤษ ไม่ได้ ค่ะ

มาคิดถึง บล็อกนี้ เพราะอ้างถึง ตอนแนะนำให้อาจารย์ ประเสริฐ

ประเสริฐ ศรีแสนปาง

คุณ พ่อ น้องต้นหลิวมาอ่าน

อ่านแล้ว อยากยืนยันค่ะ ที่อาจารย์ เขียน เป็นอย่างนั้น จริงๆ

และจะต้องเรียน อาจารย์ โอ๋ ว่า สิ่งที่อาจารย์ เขียน พี่รวิวรรณ ก็ ปฏิบัติ แทบเรียกได้ว่าเหมือนกัน ราวกับ ทำสำเนากันมาแนะค่ะ

มีครั้งหนึ่งที่สรรพสินค้า  บอกให้ลูกชาย น้ำหนับ (นน2)

ให้หนับต่อคิวจ่ายเงิน แถวนู้นนะ แม่จะต่อแถวนี้ จะได้จ่ายเงิน แล้วรีบไป

เขาบอกว่า

แม่อย่าทำอย่างนี้เลย  รอ หน่อยไม่เป็นไร หรอก ดีกว่า เอาเปรียบ คนอื่น เอาตั้ง 2 คิวแนะ

 ลูกๆ เขาจะไม่เอาเปรียบคนอื่นค่ะ   รู้สึกว่าเขายอมให้คนอื่นได้เปรียบ ไม่แก่งแย่ง ไม่ชิงดี ชิงเด่น

   แต่สังเกตุว่าเขาไม่เสียเปรียบนะคะ  เขาได้กลับมาเยอะกว่าที่เสียไปอีก

คือพบว่า ใครๆ ก็รักเขา และเชื่อในความดี ความซื่อสัตย์ อดทน แน่นอน  ไม่เกเรของเขา  ค่ะ