ในหนึ่งชีวิตกลุ่มคนเหล่านี้เคยเป็นแต่ผู้ให้มาตลอด ให้ความรัก โดยแสดงออกโดยการดูแล เอาใจใส่เรา ถนอม สั่งสอน ให้คนคนหนึ่งเป็นคนดี ด้วยสองมือ หนึ่งดวงใจที่มั่นรักเรา โดยไม่เคยแม้หวังผล กาลเวลาผ่านไปกลุ่มคนเราเหล่าก้อยังคงรักเหมือนเดิม เพียงแต่วันนี้ด้วยวัยที่มากขึ้น ด้วยกายสังขารที่แปรไป ด้วยกำลังที่น้อยลง ๆ ๆ ๆ ๆ เรื่อย ๆ ๆ ๆ ความจำที่จางหายไป ๆ ๆ ๆ วันนี้พวกเรามาเป็นผู้ให้กันบ้างดีไหม หลังจากที่พวกเราเป็นผู้รับกันมานานมากแล้ว แค่เรามีความรักเล็ก ๆ ๆ สละเงินทองนิดหน่อย สละนำเสียงอันไพเราะ ให้ท่านเหล่านี้ คงดีไม่น้อย เชื่อเถอะค่ะถ้าเราได้ทำความรู้สึกที่เราได้ทำสิ่งดี ๆ แบบนี้จะคงอยู่กะเราตลอดไป โดยไม่สามารถวัดมูลค่าได้เยยแม้แต่นิดเดียว