ผมเสนอภาพและคำประพัน์บทนี้ก็ต้องการผู้อ่านตระหนักถึงความยุติธรรมของธรรมชาติ ธรรมชาติเป็นผู้ตัดสิน ว่าอะไรยุติธรรมอะไรไม่ยุติธรรม และมนุษย์ได้ประมวลความยุติธรรมที่ธรรมชาติใช้กับมนุษย์นั้นเป็นกฎหมาย มนุษย์ไม่อาจอยู่เหนือธรรมชาติได้ทุกกรณีและทุกเวลา แต่มยุษย์มักลืมธรรมชาติของตัวเองข้อนี้ จึงมัก (ส่วนมาก) ตัดสินปรากฏการณ์ทุกชนิดบนตวามเห็นแก่ตัวของตัวเอง โลกจึงยุ่งเหยิงมากอยู่เรื่อยมา และตงจะเรื่อยไป ถ้าเรา (ทุกคนในโลก) ไม่ตระหนักรู้ และแก้ไขตนเองลดตวามเห็นแก่ตัวลง.
..สุชาติ..